تبلیغات
فوریت های پزشکی ایلام _1387 (مركز 115 ایوان_ 1389) - مكانیسم های تروما
تاریخ : جمعه 10 آذر 1391 | 10:57 ق.ظ | نویسنده : alijan mahmoodi
مكانیسم تروما :

بعنوان یك تكنسین پایه فوریتهای پزشكی ،‌شما به صحنه های تصادف وسایل نقلیه یا سایر موقعیت هایی كه در آنها بیماران متحمل آسیب های تهدید كننده حیات شده اند اعزام می شوید .

برای مراقبت صحیح از چنین بیمارانی ، شما باید چگونگی وقوع تروما یا مكانیسم تروما را بدانید . در یك تروما ،‌بدن با نیرو یا انرژی برخورد می كند كه این نیرو میتواند منجر به آسیب موقت ،‌آسیب دائمی یا حتی مرگ شود

همانطور كه می دانید قسمتهای خاصی از بدن به تروما حساس تر می باشند . مغز و طناب نخاعی بسیار آسیب پذیرمی باشند . خوشبختانه این ارگانها توسط جمجمه و ستون مهره هاوچندین لایه بافت نرم محافظت می شوند . چشم ها نیز براحتی آسیب می بینند . حتی ضربه های جزئی به چشم میتواند منجر به آسیب های عمده شود . استخوانها و چند ارگان دیگر بدن مقاومتر میباشند . و ضربه های خفیف تر را بدون اینكه آسیبی ببینند تحمل می كنند .

نتیجه كلی از اطلاعات فوق این است كه شما می توانید با استفاده از مكانیسم تروما و ارزیابی سه فاكتور زیر ،احتمال وجود آسیب های جدی را پیش بینی كنید :

1- مقدار نیرویی كه به بدن وارد شده است .

2- مدت زمانی كه بدن در معرض این نیرو بوده است .

3- مناطقی از بدن كه در معرض این نیرو بوده اند .

         مكانیسم تروما :

بعنوان یك تكنسین پایه فوریتهای پزشكی ،‌شما به صحنه های تصادف وسایل نقلیه یا سایر موقعیت هایی كه در آنها بیماران متحمل آسیب های تهدید كننده حیات شده اند اعزام می شوید .

برای مراقبت صحیح از چنین بیمارانی ، شما باید چگونگی وقوع تروما یا مكانیسم تروما را بدانید . در یك تروما ،‌بدن با نیرو یا انرژی برخورد می كند كه این نیرو میتواند منجر به آسیب موقت ،‌آسیب دائمی یا حتی مرگ شود

همانطور كه می دانید قسمتهای خاصی از بدن به تروما حساس تر می باشند . مغز و طناب نخاعی بسیار آسیب پذیرمی باشند . خوشبختانه این ارگانها توسط جمجمه و ستون مهره هاوچندین لایه بافت نرم محافظت می شوند . چشم ها نیز براحتی آسیب می بینند . حتی ضربه های جزئی به چشم میتواند منجر به آسیب های عمده شود . استخوانها و چند ارگان دیگر بدن مقاومتر میباشند . و ضربه های خفیف تر را بدون اینكه آسیبی ببینند تحمل می كنند .

نتیجه كلی از اطلاعات فوق این است كه شما می توانید با استفاده از مكانیسم تروما و ارزیابی سه فاكتور زیر ،احتمال وجود آسیب های جدی را پیش بینی كنید :

1- مقدار نیرویی كه به بدن وارد شده است .

2- مدت زمانی كه بدن در معرض این نیرو بوده است .

3- مناطقی از بدن كه در معرض این نیرو بوده اند .

شما واژه های ترومای بسته (بلانت) و ترومای نافذ را زیاد شنیده اید .

در ترومای بلانت ،‌نیروی وارده در منطقه وسیعی از بدن پخش می شود و پوست معمولاً‌سالم می ماند و زخمی نمی شود

ولی ارگانها و بافتهای زیرین ، در محل نیروی وارد شده ممكن است دچار آسیب شده باشند .

در ترومای نافذ ،‌ نیرو به منطقه كوچكی از بدن وارد می شود .

و میتواند پوست را سوراخ كرده و یك زخم باز با خطر عفونت بالا ایجاد كند

شدت آسیب بسته به خصوصیات عامل ایجاد كننده ، مقدار انرژی وارد شده و قسمتی از بدن كه در معرض قرار گرفته است دارد .

تصادفات وسایل نقلیه

در تصادفات وسایل نقلیه ، میزان نیروی وارد شده به بدن مستقیما با سرعت وسیله نقلیه مرتبط می باشد . هر چه سرعت وسیله نقلیه بیشتر باشد نیروی وارد شده به بیمار بیشتر است . بنابراین باید مناطقی از بدن بیمار،ارزیابی شود كه احتمال آسیب آنها بیشتر است .

همچنین حین ارزیابی تا حدی ، مسائل زیر را در نظر داشته باشید :

موقعیت قرار گرفتن بیمار در وسیله نقلیه ، استفاده از كمربند ایمنی و اینكه هنگام تصادف ، بدن بیمار به كدام سمت منحرف شده است

شكل 6 –8 : A : آسیب به اندامهای تحتانی و لگن میتواند هنگام برخورد ناگهانی زانو با داشبورد ایجاد شود .

B: آسیب به قفسه سینه و شكم میتواند در اثر برخورد ناگهانی با فرمان وسیله نقلیه ایجاد شود .

رانندگان در مقایسه با بقیه سرنشینان وسیله نقلیه خطر بیشتری برای ابتلا به آسیب های جدی ، دارا می باشند .

چون احتمال برخورد ناگهانی قفسه سینه ،‌ شكم یا سر راننده با چرخ فرمان وجود دارد . سرنشین صندلی جلو نیز ممكن است به علت برخورد ناگهانی با داشبورد دچار آسیب شود .

خطر‌آسیب های جدی ، همچنین به استفاده صحیح از كمر بند ایمنی بستگی دارد . مجروحینی كه از كمربند استفاده نكرده اند ، برای تعدادی از آسیب ها در خطر بیشتری می باشند ، ‌چون ممكن است به بیرون از وسیله نقلیه پرتاب شوند . همچنان كه آنها حین تصادف به بالا و پائین می افتند ممكن است با فرمان ،‌ داشبورد – شیشه ها ‌، ‌سقف ، بدنه و كف وسیله نقلیه برخورد كنند و از آن بدتر ،‌ مجروحی كه كمر بند ایمنی را نبسته است ، ممكن است از وسیله نقلیه به بیرون پرتاب شود و خطر ترومای سر ، طناب نخاعی و حتی مرگ برای این مجرو حان وجود دارد .

 

سقوط :

در سقوط میزان نیروی وارد شده به بدن ،‌مستقیماً‌ با ارتفاع سقوط مرتبط می باشد .

پیش بینی مناطقی از بدن كه در اثر سقوط دچار آسیب می شوند بسیار مشكل است . سقوط از ارتفاع خیلی زیاد ،‌ سقوط با انرژی زیاد نام دارد و بیماران باید به ترتیب زیر بررسی شوند . هر بیماری كه از ارتفاع بیشتر از سه برابر قدش یا ارتفاع بیشتر از 5/4 تا 6 متری سقوط كرده است ، باید در خطر ابتلا به آسیب های جدی در نظر گرفته شود . در كودكان سقوط از ارتفاع 2 تا 3 برابر قدشان یا تقریباً‌ بیشتر از 3 متر ، ‌بالقوه كشنده است .

اگر شرایط بیمار پایدار است ،‌شما باید تلاش كنید تا دقیقا اتفاقات حین سقوط را مشخص كنید . همچنین اگر ممكن است شما باید تعیین كنیدكه چرا و چگونه بیمار به زمین افتاده است . این اطلاعات یا از خود بیمار یا اطرافیان به دست می آید و در پیش بینی مناطقی از بدن كه آسیب جدی تری دیده اند به شما كمك می كند .

گلوله و زخم ناشی از آن :

ترومای نافذ اغلب نتیجه تروماهای ناشی از گلوله می باشد و ارزیابی این زخم بسیار مشكل است چون شواهد خارجی بسیاراندكی ازآسیب واقعی وجود دارد .

میزان نیروی وارد شده به بدن از طریق یك گلوله ،‌ مستقیما وابسته به قطر اسلحه و فاصله محل شلیك اسلحه تا بیمار می باشد .

زخم های ناشی از اسلحه با قطر زیاد ، یا تفنگ ، جزو ‌آسیبهای با انرژی بالا محسوب می شوند .در مقایسه ،‌نیرویی كه در آسیب های ناشی از چاقو به بیمار وارد می شود ، اندك است ولی این آسیب ها نیز میتوانند كشنده باشند . پیش بینی مناطقی از بدن كه در ترومای نافذ آسیب می بیند بسیار مشكل است . در زخمهای ناشی از گلوله ، پیش بینی مناطق آسیب دیده ، با كشیدن یك خط فرضی بین محل ورود و خروج گلوله ممكن می شود

به یاد داشته باشید كه ، اگر چه گلوله میتواند آسیب جدی به استخوانهای متراكم و ارگانهای بدن وارد كند ولی تعیین مسیر دقیق گلوله غیر ممكن است .

برخی گلوله ها طوری طراحی شده اند كه پس از ورود به بدن می چرخند یا توقف می كنند . در زخمهای ناشی از چاقو ،‌ مناطقی از بدن كه آسیب دیده اند با نگاه به محل ورود و طول وسیله استفاده شده ، اگر در دسترس باشد ، مشخص می شود به یاد داشته باشید كه شما فقط میتوانید وسعت آسیب را تخمین بزنید .

حمله یا هجوم میتواند سلاح را پس از ورود به بدن ، به جلو و عقب حركت دهد و منجر به آسیب های بیشتری شود .

تعیین نوع بیماری :

شما به عنوان یك تكنسین پایه فوریت پزشكی با موارد متعددی از بیماران طبی مثل بیماران ترومایی برخورد خواهید كرد . در بیماران ترومایی ،‌شما ارزیابی مكانیسم آسیب را بعنوان جزئی از ارزیابی صحنه حادثه انجام می دهید .

در بیماران طبی شما باید نوع بیماری را ارزیابی كنید . شباهت هایی بین مكانیسم آسیب و نوع بیماری وجود دارد .در هر دو مورد شما باید دنبال اطلاعاتی باشید كه چگونگی بروزحادثه رابه شما نشان می دهد .

شما باید تلاش كنید تا نوع بیماری را مشخص كنید منظور از مشخص كردن نوع بیماری ، پرسیدن شكایت اصلی بیمار[1] می باشد .

شكایت اصلی بیمار همان مشكلی است كه بیمار به آن دلیل با 115 تماس گرفته است .

برای تشخیص سریع تر نوع بیماری از بیمار و خانواده و اطرافیان در مورد مشكل بیمار بپرسید و همزمان صحنه را بررسی كنید تا راهنماهای لازم برای یافتن مشكل را بیابید .

شما ممكن است بسته های قرص خالی و مواد سمی كه اطراف بیمار وجود دارد ببینید یا متوجه شرایط غیر بهداشتی زندگی بیمار شوید .

شما باید متوجه بوهای غیر معمول ، تند وبد در صحنه حادثه باشید . مثل بوی بد رنگ آمیزی تازه كه در یك اتاق بسته پیچیده باشد .

شما باید متوجه صدای خش خش ، مثل صدای نشت از سیستم اكسیژن منزل باشید .

هنگام شروع ارزیابی بیمار ،‌ ارزیابی های فوق از صحنه حادثه را به خاطر داشته باشید .

تعیین تعداد بیماران :

بعنوان جز‌ئی از ارزیابی صحنه حادثه ،‌شما باید تعداد صحیح كل بیماران را تعیین كنید . تعیین تعداد بیماران برای تعیین نیاز به نیروی كمكی نظیر تیم HAZMAT یا تیم نجات ویژه برای شما ضروری می باشد .

برای تعیین نیاز به نیروی كمكی بیشتر سوالات زیر را از خود بپرسید ؟

- چند بیمار وجود دارد ؟

- وضعیت آنها چگونه است ؟

- چه كسی با اورژانس 115 تماس گرفته است ؟

- آیا صحنه جنایی است و نیاز می باشد مدارك موجود در صحنه حفظ شوند ؟

- آیا در صحنه حادثه احتمال به خطر افتادن امنیت شما و همكارتان وجود دارد ؟

زمانی كه چند بیمار وجود دارد شماباید بلافاصله برای درخواست كمك اضافی تماس بگیرید و سپس شروع به تقسیم بندی‌(‌تریاژ) بیماران كنید

تریاژ روندی است كه در آن چگونگی وضعیت هریك از بیماران تعیین می شود . به محض انجام تریاژشما باید شروع به درمان حمایتی و انتقال بیمارانی كنید كه وضعیت آنها وخیم تر میباشد .

یك تكنسین با تجربه باید به انجام تریاژ ،‌ آگاهی كامل داشته باشد . این كار در شرایطی كه بیماران متعددی وجود دارند به شما كمك خواهد كرد تا اقدامات حمایتی ، تقسیم نیروی كمكی و تجهیزات را به نحو موثر تری انجام دهید .

اگر تعداد زیادی بیمار وجود دارد یا به تجهیزات بیشتری مورد نیاز است طبق برنامه حوادث بزرگ عمل كنید .

در چنین موقعیت هایی ،‌همیشه برای درخواست نیروی كمكی نظیر ،‌ پلیس ، آتش نشانی ،‌واحد امداد و نجات و تیم مراقبت های حمایتی پیشرفته[2] ‌یا هر واحد دیگری هر چه سریعتر تماس بگیرید .

تماس برای درخواست نیروی كمكی و حتی نیروهای فوق العاده عالی هرگز كار اشتباهی نمی باشد . به یاد داشته باشید که درخواست کمک اضافی حتما باید قبل از شروع مراقبت از بیمار باشد.

ارزیابی اولیه :

طی ارزیابی صحنه حادثه شماباید بر اساس اطلاعات هنگام اعزام‌ ،‌ شرایط بیمار را به دقت بررسی كنید و سوالاتی را در موردامن بودن صحنه حادثه بپرسید . این مراحل بسیار با اهمیت می باشند .

و مهم تر اینكه ، با روشن شدن پاسخ این سوالات از امنیت خودتان مطمئن می شوید ولی ارزیابی واقعی بیمار از هنگامی كه شما بر بالین بیمار حاضر می شوید ، شروع می شود .

ارزیابی اولیه تنها یك هدف بسیار مهم وحیاتی دارد و آن تشخیص و درمان سریع خطرات تهدید كننده حیات می باشد.

اطلاعاتی كه نشانه شرایط تهدید كننده حیات می باشند ، به طرق مختلف به دست می آیند : مثل وضعیت ظاهری بیمار و ‌شكایت اصلی بیمار ،‌مكانیسم آسیب در بیماری كه دچار تروما شده باشد .

از لحظه ای كه شما به صحنه و سپس به بیمار نزدیك می شوید یك حدس كلی راجع به وضعیت بیمار در ذهن شما شكل خواهد گرفت .

این حدس كلی بر اساس ارزیابی فوری شما از محیط اطراف ،‌ علایم ونشانه های موجود ،‌مكانیسم آسیب در بیمار ترومایی و شكایت اصلی بیمار میباشد .

در (جدول 2-8 ) اجزای ارزیابی اولیه نام برده شده است .

 

جدول 2-8 ارزیابی اولیه

 

حدس كلی در مورد وضعیت بیمار

ارزیابی وضعیت هوشیاری

ارزیابی راه هوایی

ارزیابی تنفس

ارزیابی گردش خون

تشخیص بیمارانی كه انتقال سریع آنها در اولویت است .

 

حدس كلی در مورد وضعیت بیمار :

حدس كلی در مورد وضعیت بیمار بسیار مهم می باشد . زیرا در تشخیص بیمارانی كه انتقال آنها در اولویت می باشد‌، تشخیص مكانیسم تروما (‌اگر بیمار ترومایی باشد ) ،‌ ارزیابی خطرات بالقوه تهدید كننده حیات و قضاوت در مورد صحت اطلاعاتی كه بیمار به شما می دهد ،‌به شما كمك خواهد كرد .

هنگامی كه وارد صحنه می شوید ‌،‌ به وضعیت بیمار توجه كنید :

دقت كنید كه بیمار آرام است یا حركت می كند ،‌هوشیاراست یابی هوش ،‌خونریزی داردیا نه ؟‌

مكانیسم آسیب یا نوع بیماری را مشخص كنید .

به گفته های بیمار و اطرافیان گوش فرا دهید . به بوهای خاص تنفس بیمار كه نشانه وجود مواد سمی ، دود یا الكل می باشد توجه كنید .

هنگامی كه بر بالین بیمار حاضر شدید می توانید نبض، وجود درد و بدشكلی اندامهای بیمار را بررسی كنید .

اگر بیمار شما هوشیار است ،‌قبل از شروع به معاینه فیزیكی ،‌تا حدی كه ممكن است اطلاعاتی در مورد وضعیت ایجاد شده كسب كنید . برای گرفتن اطلاعات از بیمار ، خود را معرفی كرده وبه او بگویید یك تكنسین فوریتهای پزشكی هستید و برای كمك كردن به او آمده اید . سپس سوالاتی در مورد سن ،‌ نژاد ،‌ جنس و شكایات اصلی بیمار بپرسید و در تمام مدت ارزیابی ،‌ صحبت كردن و سوال كردن از بیمار را ادامه دهید.

برای بدست آوردن یك حدس كلی در مورد وضعیت بیمار باید سوالات زیر رااز خود بپرسید .

- آیا به نظر می رسد كه بیمار وضعیت تهدید كننده حیات داشته باشد ؟ راهنمای این سوال ،‌وجود اختلال هوشیاری ، ‌تنفس واضحاً‌ مشكل ،‌خونریزی خارجی شدید ،‌و پوست بسیار رنگ پریده یا سیانوتیك در بیمار می باشد .اگر به وجود شرایط تهدید كننده حیات شك كردید هر چه سریعتر اقدامات حمایتی را انجام داده و بیمار را منتقل كنید .

- آیا بیمار در اثر تروما دچار آسیب شده است ؟‌ اگر چنین است مكانیسم آسیب چگونه بوده است ؟‌ بر اساس مكانیسم آسیب ،‌ آیا انتظار دارید كه بیمار دچار آسیب جدی شده باشد ؟‌اگر چنین است خطر ناكترین آسیبهای ممكن را در نظر گرفته و درمان آنها را شروع كنید مانند بی حركت ساختن ستون مهره ها .

- آیا بیمار ارتباط برقرار میكند و قادر به پاسخ دادن به سوالات می باشد ؟‌ اگر قادر به پاسخ گویی نمی باشد شما نیاز دارید ،‌ به مهارتهای خود در معاینه فیزیكی و همچنین گفته های اطرافیان اطمینان كنید .


برچسب ها: مكانیسم تروما، تروما، گلوله و زخم،

  • پست بای
  • قالب بلاگفا
  • ضایعات