تبلیغات
فوریت های پزشکی ایلام _1387 (مركز 115 ایوان_ 1389) - جابجایی و حمل بیمار
تاریخ : چهارشنبه 4 اردیبهشت 1392 | 04:30 ب.ظ | نویسنده : alijan mahmoodi

بلند كردن و حركت دادن بیماران

شما مجبورید برا ی ارائه مراقبتهای حیاتی لازم به بیماران در صحنه ، چندین بار، بیمار را حركت دهید و سپس به بخش اورژانس منتقل كنید . و در بسیاری مواقع مجبور خواهید شد كه بیمار را به موقعیت یا مكان دیگری انتقال دهید . همانطور كه بیمار را ارزیابی می كنید و مراقبتهای حیاتی لازم را انجام می دهید ، باید بیمار را روی یك برانكار چرخدار و یا یك تخته بلند ستون مهره ها انتقال دهید و سپس او را به طرف آمبولانس برده و داخل آمبولانس قرار دهید. بعد از اینكه به بیمارستان رسیدید باید بیمار را از آمبولانس بیرون آورده و روی تخت اتاق معاینه منتقل كنید. به منظور اجتناب از آسیب رساندن به بیمار ، خود و همكارانتان باید یاد بگیرید كه چگونه بیمار را به طور صحیح بلند وحمل كنید و در عین حال بدن خودتان را در وضعیت صحیحی قرار دهید. برای حركت دادن ایمن و درست بیمار در شرایط گوناگون كه در صحنه با آن مواجه خواهید شد باید چگونگی بلند كردن و كشیدن بیمار ، انتقال سریع او از اتومبیل به روی برانكار چرخدار ، كمك به بیمار برا ی انتقال از روی صندلی یا تخت به روی برانكار و بلند كردن او را از كف اتاق به روی برانكار یاد بگیرید . شاید لازم باشد كه بیماری را از روی تخت به برانكار چرخدار منتقل كنید یا او را از پله ها بالا یا پایین ببرید .

شما و گروهتان باید بدانید كه چگونه بیماری را كه مشكوك به آسیب ستون مهره ها است روی یك تخته ستون مهره ها قرار دهید . همچنین باید تكنیك های انتقال سایر بیماران را بدانید . گاهی اوقات شما و گروهتان مجبورید كه بیماری با وزن حدود 136 كیلوگرم حمل كنید . شما باید تكنیك های سوار كردن و پیاده كردن بیمار از برانكار چرخدار به یك تخت معاینه در بخش اورژانس را بدانید. بلند كردن و حمل كردن بیمار، نیاز به انرژی زیادی دارد . برای اطمینان از اینكه به هیچ فردی بطور ناگهانی و غیر قابل انتظار وزن زیادی تحمیل نمی شود و همچنین كاهش خطر آسیب به بیمار یا تكنسین اورژانس ،‌باید بدانید ، در چه موقعیتی نسبت به بیمار قرار بگیرید. و چگونه فرمانهای بلند كردن بیمار را بدهید یا دریافت كنید . تا همه اعضای گروه به صورت همزمان عمل كنند . همینطور لازم است بدانید چگونه كلیه تجهیزات لازم برای حمل بیمار مانند برانكار چرخدار آمبولانس ، برانكار صندلی شكل ، تخته پشت ،‌ برانكاراسكوپ، برانكارتاشو ،‌برانكار سبدی یا برانكار قابل انعطاف را آماده كنید و چه موقع و چگونه از آنها استفاده كنید . این بخش همچنین شامل تكنیك های بلند كردن و حمل بیمار ،‌ اصول حركت دادن بیمار در مواقع اورژانس ،‌ فوری و غیر فوری است . بعلاوه ،‌انواع تجهیزات مورد نیاز و طرز قرار دادن بیمار هم با جزئیات شرح داده خواهد شد .

وضعیت صحیح بدن

مروری بر آناتومی

كمربند شانه روی دنده ها قرار دارد و توسط مهره های پشت كه زیر آن است محافظت می شود . بازوها به آن متصل هستند و از كمربند شانه آویزانند. موقعیكه شخص راست می ایستد مهره های تحمل كننده وزن مخصوص بدن روی یكدیگر قرار میگیرند و روی ساكروم ردیف می شوند . ساكروم علاوه بر تحمل وزن ستون مهره ها جزئی از كمربند لگنی نیز می باشد.

موقعیكه شخص راست می ایستد وزن هر چیزی كه بلند می كند و با دستها حمل می كند روی كمربند شانه ، ستون مهره های زیر آن ، لگن و سپس پاها وارد می شود. هنگام بلند كردن اگر كمربند شانه در راستای لگن و دستها نزدیك پاها قرار گیرد ، نیرو ،‌در یك خط كاملا مستقیم رو به پایین مهره ها كه محكم در ستون مهره ها روی هم قرار گرفته اند وارد می شود .

بنابراین ،‌اگر هنگام بلند كردن اشیاءپشت بدن خم نشود و در وضعیت مستقیم قرار بگیرد ، فشار كمی روی عضلات و رباط ها ی نگهدارنده ستون مهره ای وارد می شود ،‌ و بدین ترتیب وزن زیادی را میتوان بدون آسیب به كمر، بلند و جابجا كرد . با این حال ،‌اگر با پشت خم چیزی را بلندكنید و یاحتی اگر راست بایستید ولی از قسمت لگن خیلی به جلو خم شوید ممكن است به كمر خود آسیب برسانید

اگر كمر در دو وضعیت اخیر قرار گیرد ، كمربند شانه كاملا جلوتر از لگن قرار میگیرد و نیروی حاصل از بلند كردن بجای اینكه به طرف پایین در طول ستون مهره ها وارد شود به طور عرضی به آن وارد می شود . وقتی این وضعیت پیش می آید ،‌به جای اینكه نیرو به هر كدام از مهره های پشت و دیسك بین آنها وارد شود ، به عضلات و تاندون های ستون مهره ها كه از قاعده جمجمه تا لگن كشیده شده اند و از ستون مهره ها محافظت می كنند ،‌وارد می شود . علاوه بر این قسمت فوقانی ستون فقرات و تنه مانند اهرم عمل می كنند به طوری كه نیروی وارد شده به عضلات و لیگامانهای نواحی كمری و ساكرومی بدلیل این خاصیت اهرمی چند برابر نیرویی است كه از مجموع وزن قسمت فوقانی بدن و باری كه بلند می كنید به این نواحی ستون مهره ها وارد می شود بنابراین اولین اصل اساسی در بلند كردن صحیح ،‌ این است كه همیشه كمر را در راستای مستقیم و عمودی راست نگه داریم و شیء‌ را بدون خم كردن كمربلندكنیم .

هنگام بلند كردن ، باید پاهایتان را حدود 40-35 سانتی متر ( به اندازه عرض شانه ها )‌ از هم باز كنید سپس با حفظ راستای مستقیم كمر ،‌ با خم كردن پاها ،‌ قسمت فوقانی بدنتان را پایین بیاورید . پس از اینكه بیمار یا برانكار چرخدار را با دستتان گرفتید و از وضعیت صحیح پاهایتان مطمئن شدید ‌بیمار را با بالا بردن قسمت فوقانی بدن و بازوهایتان و با راست كردن پاهایتان تا زمانی كه دوباره به حالت ایستاده قرار گیرید‌ ، بلند كنید . بعلت اینكه ماهیچه های ران در راه رفتن ،‌بالا رفتن از پله ها و یا دویدن بكارگرفته می شوند ، بسیار ورزیده و قوی هستند . بنابراین ،‌نه تنها ایمن ترین روش برای بلند كردن ،‌بلند كردن با باز كردن پاهایی است كه خم شده اند و در وضعیت صحیحی قرار دارند ،‌ بلكه قدرتمندترین روش برای بلند كردن ، نیز می باشد و بهتر است كه به این روش بلند كردن پرقدرت بگوئیم .

حالت «بلندكردن پرقدرت » برای افرادی كه زانوها و رانهای ضعیفی دارند نیز مفید است .

حتی زمانی كه پشت را به طور صحیح راست نگه داشته اید اگر جسمی سنگین را با بازوهایی كه خیلی كشیده شده اند ، بلند كنید طوری كه دستهایتان به طور قابل ملاحظه ای جلوتر از قدام بدنتان باشد ،‌همان نیروی نامطلوب در عرض ستون مهره ها و نیروی اهرم مانند روی قسمت تحتانی ستون مهره های شما ،‌ وارد خواهد شد .

بنابراین هرگزنباید بیمار یا دیگر اشیاء‌ سنگین را بلند كنید در حالیكه با فاصله زیادی در مقابل تنه یا صورتتان قرار دارد . هر موقع بیماری را بلند یا حمل می كنید ،‌ اطمینان یابید كه بازوها را طوری نگه داشته اید كه دستهایتان تقریبا مجاور سطح قدامی بدنتان می باشد . همیشه وزنی را كه بلند می كنید تا حد ممكن نزدیك به بدن خود نگه دارید .

از وارد شدن نیروی جانبی به ستون مهره ها و وارد شدن نیروی اهرم مانند پهلو به قسمت تحتانی ستون مهره ها نیز باید اجتناب شود . اگر تنها با یك بازو یا در وضعیتی كه یك بازو بیشتر از بازوی دیگر كشیده شده است ، شیئی را بلند كنید ،‌ نیروی بیشتری به یك كمربند شانه ای وارد می شود كه منجر به اعمال نیرویی در عرض ستون مهره ها خواهد شد . ‌برای جلوگیری از آن ، ‌بازوهای خود را تقریباً‌ با یك فاصله ازهم نگه دارید مثل حالتی كه بازوها از دو طرف بدن آویزان هستند طوری كه وزن به طور یكسان توزیع شده و دقیقا در مركز آنها قرار گرفته باشد . اگر موقعیكه آماده می شوید جسمی را بلند كنید جسم بین هر دو بازو یا دقیقا در مركز شانه ها قرار نگرفته ، بدن خود را بچرخانید و یا به سمت چپ و راست حركت كنید تازمانی كه وزن دقیقا متوازن شود و در مركز قرار گیرد . برای بلند كردن ایمن و ایجاد «بلندكردن پرقدرت » باید مراحل زیر را بكار گیرید .

(مهارتهای عملی 1-6 )

1- پشت خود را در راستای مستقیم و طبیعی خود محكم كنید . از ماهیچه های شكمی خود برای قفل كردن آن استفاده كنید در حالی كه كمی به سمت داخل انحنا دارد .

2- پاهایتان را 40-35 سانتی متر از هم بازكنید و زانو بزنید تا تنه و بازوهایتان پایین تر بیایند .

3- با بازوهایی كه در هر دو طرف بدن به پایین كشیده شده ،‌برانكار چرخدار یا تخته پشت را بگیرید طوری كه كف دستهایتان به سمت بالا باشد طوری كه دستهای شما تقریباً‌ مجاور قسمت قدامی تنه شما قرار گیرد .

4- وضعیت و حالت خود را تنظیم كنید تا جسم طوری قرار گیرد كه وزن آن به طور مساوی به هر دو بازو منتقل شود . (مرحله 1)

5- اگر لازم است ،‌ دوباره وضعیت پاهایتان را تنظیم كنید طوری كه در حدود 40-35 سانتی متر از هم فاصله داشته باشند و یك پا كمی جلوتر قرار گیرد و بچرخید تا اینكه شما و مركز ثقل تان درست بین آنها قرار گیرد . اطمینان حاصل كنید كه شی‌ء‌بین دو پای شما قرار دارد ،‌پاهایتان را صاف نگه دارید و وزنتان را به طرف پاشنه پاها و یا درست پشت آنها توزیع كنید (مرحله 2)

6- با بازوهایی كه به طرف پایین كشیده شده و با راست كردن پاها تا زمانی كه كاملا بایستید جسم را بلند كنید . اطمینان حاصل كنید كه پشتتان در راستای مستقیم قرار دارد و قسمت فوقانی تنه شما قبل از مفصل هیپ بالا می آید . (مرحله 3)

 

مهارتهای عملی 1-6: اجرای بلند كردن صحیح

1- پشتتان را به صورت راست به داخل قفل كنید . پاهایتان را كمی از هم باز و خم كنید . بك بورد را بگیرید و كف دستها را به سمت بالا و درست در مقابل خود بگیرید . مركز وزن را بین بازوهای خود متوازن كنید .

2- پاهایتان را طوری قرار دهید كه شیء بین آنها قرار گیرد و وزن را توزیع كنید .

3- پاهای خود را راست كنید ، شیئ را بلند كنید و پشت خود را قفل كنید .


این مراحل را در هنگام گذاشتن برانكار چرخدار روی زمین به طور معكوس انجام دهید همیشه بخاطر داشته باشید كه هرگز از كمر خم نشوید . ایمنی شما هم مانند ایمنی دیگر تكنسین های پایه اورژانس و بیمار بستگی به استفاده از تكنیك های صحیح بلند كردن ،‌نگه داشتن و در دست گرفتن صحیح دارد . هنگامی كه بیمار را بلند و یا حمل می كنید اگر به طور صحیح برانكارچرخدار و یا بیمار را نگیرید قادر نخواهید بود كه سهم درستی از وزن را نگه دارید و احتمال زیادی وجود دارد كه ناگهان بیمار از یك یا دو دستتان رها شود . اگر موقتا بیمار از یك دست یا دو دستتان رها شود ،‌ توزیع وزن و موقعیت برانكار چرخدار ناگهان تغییر می كند و بقیه اعضای گروه باید به سرعت آنرا تا یك فاصلة‌ امنی از زمین نگه دارند تا از انداختن بیمار اجتناب كنند . درنتیجه ، نیروی عرضی ناگهانی خیلی زیادی ممكن است به ستون مهره های هركدام از آنها وارد شود و باعث آسیب به قسمت تحتانی ستون مهره ها شود .

برای اینكه درهنگام بلند كردن بیمار حداكثر نیرو را از دستانتان كسب كنید (شكل 4-6)

هر یك از دستهای خود را زیر وسیله مربوطه قرار دهید در حالیكه كف دست شما رو به بالا باشد و انگشت شست شما بازباشد دستتان را تا وقتی كه انگشت شست مانع شود به زیر وسیله مربوطه جلو ببرید . سپس انگشتان و شست خود را با زاویه یكسان روی وسیله خم كنید . طوری كه وسیله محكم در قوس كف دستتان قرار گیرد . هنگامی كه كف دستها رو به بالاست بازو و دستها بیشترین قدرت بالا بردن را دارند . زمانیكه یك برانكار چرخدار یا بك بورد را میگیرد باید دستانتان حداقل 25 سانتری متر از هم فاصله داشته باشند . اگر پس از صاف كردن پاهایتان و ایستادن می خواهید شی‌ء را بالاتر ببرید‌، باید در حالیكه آن را محكم در كف دستتان گرفته اید ،‌بازوهایتان را از محل مفصل آرنج خم كنید . هرگز نباید یك تخت تا شو یا بك بورد را در حالیكه كف دست رو به پایین است بگیرید . اگر در هنگام بلند كردن كف دستها روبه پایین باشد ،‌بجای اینكه وزن روی كف دستهاباشد روی انگشتان است . در این حالت ،‌ نوك انگشتان و شست زیردستگیره قرار می گیرد و اگر نیروی وزن باعث دور شدن آنها از هم شود ،‌دستگیره از دستتان رها خواهد شد .

اگر می خواهید بیمار را به ملحفه یا پتوی روی تختش بلند كنید ،‌ باید او را وسط ملحفه قرار دهید و دو طرف ملحفه را محكم بپیچانید با این روش یك دستگیرة استوانه ای شكل درست می شود كه به راحتی می توانید از آن برای بلند كردن بیمار استفاده كنید .

موقعیكه بیمار را مستقیما بلند می كنید ، باید او را محكم با دستتان بگیرید طوری كه مطمئن شوید كه بیمار از دستانتان رها نخواهد شد .

وزن و توزیع آن

تا جایی كه امكان دارد ، باید از برانكار چرخدار برای حمل بیمار استفاده كنید ولی در مواقعی كه برانكار چرخدار موجود نباشد ،‌شما باید قوانین حمل بیمار روی برانكار را بدانید ،‌ این قوانین در جدول 1-6 لیست شده اند .

اگر بیمار در وضعیت خوابیده به پشت روی بك بورد قرار دارد یا در وضعیت نیمه نشسته روی برانكارقرار گرفته است . وزن او در دو انتهای وسیله ، به طور یكسان توزیع نمی شود . 68 تا 78 درصد وزن بدن یك بیمار در وضعیت افقی در قسمت تنه است . پس بیشتر وزن بیمار روی نیمه ای از وسیله است كه سر بیمار قرار دارد تا نیمه أی از وسیله كه پای بیمار قرار دارد .

در «روش حمل لوزی » بیمار روی بك بورد یا برانكار باید توسط چهار تكنسین پایه طوری بلند و حمل شود كه یك تكنسین در سر برانكار،‌ یكی در انتهای برانكارو دونفر در دو طرف برانكار قرار داشته باشند ( شكل 6-6) و

( مهارتهای عملی2-6) . برای انجام روش حمل لوزی این مراحل را انجام دهید .

1- برای بهترین توازن وزن دو تكنسینی كه در طرفین وسیله قرار دارند باید طوری قرار گیرند كه بتوانند با یك دست خود لبه وسیله را در مجاورت لگن بیمار و با دست دیگر خود ،‌ لبه وسیله را در مجاورت قسمت میانی قفسه سینه بیمار بگیرند . هر چهار نفر وسیله را بلند میكنند در حالیكه صورتشان به سمت بیمار است (مرحله 1 )

جدول 1-6 قوانین حمل بیمار روی برانكار

- از وزنی كه باید بلند كنید و میزان توانایی افراد گروهتان آگاه باشید .

- حركات خود را با دیگر اعضای تیمی كه با آنها مدام درارتباط هستید هماهنگ كنید

- بدن خود را درهنگام حمل بیمار نچرخانید .

- وزنی را كه حمل میكنید تا حد ممكن نزدیك به بدن خود نگاه دارید در حالی كه پشت خود را در راستای مستقیم نگاه داشته اید .

- مطمئن شوید كه از قسمت مفصل ران خم و راست می شوید نه از كمر و زانوهای خود را در حالی كه كمر در راستای مستقیم خود قرار دارد و خم نشده است‌ ، خم كنید .

2- پس از بلند كردن وزن مربوطه ، ‌تكنسین اورژانسی كه در انتهای برانكار قرار گرفته می چرخد تا طوری قرار گیرد كه پشتش به طرف بیمار باشد(مرحله2)

3- دو تكنسینی كه در طرفین برانكار ایستاده اند ،‌ دستی را كه مجاور قسمت میانی قفسه سینه بیمار می باشد طوری قرار میدهند كه كف دست رو به پائین قرار گیرد و سپس دست دیگرشان را رها میكنند (مرحله3)

4- دو تكنسین پایه ای كه در طرفین برانكار قرار دارند طوری می چرخند كه پشت آنها به طرف بیمار باشد .

بنابراین هر 4 نفر به یك طرف رو می كنند تا بتوانند بیمار را به طرف جلو حركت دهند . كمترین وزن توسط تكنسینی حمل می شود كه انتهای برانكار را گرفته است . بنابراین باید شروع حركت توسط این تكنسین باشد طوری كه بچرخد در حالیكه پشتش به بیما راست انتهای وسیله را بگیرید .

(مرحله 4)

همچنین شروع حمل بیمار توسط تكنسینی كه انتهای برانكار را گرفته ،‌باعث می شود تا اگر بیمار هوشیار است دیدش در راستای حركت باشد .

لازم است كه شما و گروهتان از تكنیك های صحیح بلند كردن برانكار استفاده كنید . باید همچنین مطمئن شوید كه اعضای گروهتان تقریباً‌ قد و قدرت یكسانی دارند .

 

مهارتهای عملی 2-6 اجرای حمل الماسی :

1- طوری بایستید كه روبروی بیمار قرار بگیرید .

2- بعد از بلند كردن بیمار ، تكنسینی كه در قسمت پاها ایستاده بر می گردد و رو به جلو می ایستد .

3- تكنسینهایی كه در اطراف ایستاده اند دستی كه در قسمت سر قرار دارد را به صورت كف دست رو به پایین برمی گردانند و دست دیگر را رها می كنند .

4- تكنسین ها در هر طرف به سمت انتهای برانكار بر می گردند .

یكی از روشهای بلند كردن و حمل بیمار روی یك بك بورد روش « حمل با یك دست » است (مهارتهای عملی 3-6) .

در این روش چهار تكنسین یا بیشتر ، هر كدام با یك دست بك بورد را طوری حمل می كند كه در حال راه رفتن باشد . مراحل این روش به این ترتیب است :

1- قبل از بلند كردن بك بورد باید حداقل دو تكنسین در هر طرف بك بورد رو به روی هم قرار گیرند و با هر دو دست خود بك بورد را بگیرند

( مرحله 1)

2- با استفاده از تكنیكهای صحیح بلند كردن بدون اینكه از كمر خم شوید ،‌بك بورد را تا ارتفاع لازم بلند كنید (مرحله 2)

3- در حالی كه بك بورد را تا ارتفاع لازم ، بلند كرده اید‌ ، شما و همكارانتان به جهتی كه شما حركت خواهید كرد بر میگردید و همزمان یك دست خود را آزاد می كنید (مرحله 3)

مهارتهای عملی 3- 6 اجرای تكنیك حمل یك دستی :

1- روبروی هم بایستید و از هر دو دست استفاده كنید .

2- بك بورد را به ارتفاع حمل بلند كنید .

به جهتی برگردید كه حركت خواهید كرد و از یك دست استفاده كنید .

باید بك بورد را در حالی كه پشتتان خم نشده بلند یا حمل كنید . اگر مجبورید برای جبران عدم توازن وزن روی پهلوهای خود خم شوید احتمالاً‌ بیش از محدودیت وزنی خود متحمل فشار می شوید . برای اجتناب از این حالت لازم است كه كمك بیشتری بخواهید و یا دوباره تكنیك حمل را ارزیابی كنید در غیر این صورت به خود آسیب می رسانید و یا بیمار را می اندازید .

روش حمل لوزی در مقایسه با حملی كه در آن دو تكنسین در هر طرف بك بورد هستند و تكنسینی سر و انتهای برانكار را نگرفته است ثبات بیشتری دارد . هنگامی كه دو تكنسین پایه در هر طرف هستند هر تكنسین تنها می تواند بك بورد یا برانكار را تنها با یك دست نگه دارد . با این حال هر دو روش حمل كه در بالا توضیح داده شد ،‌ در صحنه كاربرد زیادی دارد و توصیه می شود .

هنگامی كه بیمار باید در داخل ساختمان حمل شود از روش حمل لوزری استفاده كنید

حمل بیمار از چهار چوب در باریك :

الف – بایستید طوریكه رویتان به سمت بیمار باشد تا زمانی كه به سمت مسیر حركت می كنید .

ب- اگر حال یا در خیلی باریك باشد ، تكنسین هایی كه در طرفین برانكار ایستاده اند ، لازم است كه حركت كنند . یكی باید پهلوی تكنسینی كه در ابتدای برانكار قرار دارد حركت كند و در حمل بار به او كمك كند . دیگری باید در جلو حركت كند و از پشت تكنسینی كه انتهای برانكار را حمل می كند در مسیر هدایت كند

اگر باید بیمار را از درون یك راه رو باریك یا حال باریك حمل كنید ، ابتدا بایستید و بچرخید تا در وضعیت اولیه خود ،‌رو به بیمار قرار گیرید . سپس با قدمهای كوچك و كوتاه میتوانید از درون راهرو حركت كنید . اگر چهارچوب در ، برای عبور دو تكنسینی كه در طرفین بك بورد قرار دارند خیلی باریك است یكی از آنها باید قبل از بك بورد یا برانكار از در عبور كند . همانطور كه سه تكنسین دیگر به آهستگی از میان در عبور میكنند تكنسینی كه قبل از بك بورد وارد شده باید بك بورد را از طرف دیگر در بگیرد قبل از اینكه تكنسینی كه هنوز در كنار بك بورد است به در برسد و عبور كند .

در مواقعی كه راهرو ،‌درب خروجی و یا پلكان خیلی باریك باشد تنها میتوان بك بورد یا برانكار را با گرفتن سر و انتهای آن حمل كرد . در این مواقع ، تكنسینهایی كه در دو طرف برانكار هستند باید دوباره جابجا شوند و به آنهایی كه در دو انتهای برانكار می باشند ،‌ كمك كنند .یك نفر باید كنار تكنسینی كه سربرانكار را گرفته قرار گیرد به او كمك كند و دیگری باید در جلو حركت كند و كمربند تكنسینی كه انتهای برانكار را گرفته ، بگیرد و او را نگاه دارد و راهنمایی كند .

موقعیكه باید یك بیمار را به بالا و پایین یك راه پله یا دیگر شیب های تند حمل كنید اگر ممكن است از صندلی چرخدار استفاده كنید . در مواردی كه مجبورید از یك بك بورد یا برانكار استفاده كنید باید بدن بیمار طوری روی این وسایل محكم شده باشد كه هنگامی كه برانكار در شیب تندی قرار میگیرد بیمار از روی برانكار نلغزد.

(مهارتهای عملی4-6)

1- یك نوار را با عبور از زیر بغل روی قسمت فوقانی تنه ، محكم كنید ، نوار نباید از روی بازوهای بیمار رد شود . نوار به دسته ها در دو طرف بك بورد طوری بسته می شود كه بیمار به طرف انتهای بك بورد نلغزد . با نوار بیمار را محكم به بك بورد ببندید (مرحله1)

2- موقعیكه بیمار را به پایین پله ها یا یك شیب حمل می كنید بك بورد یا برانكار باید طوری گرفته شود كه سر برانكار بالاتر از انتهای آن قرار گیرد و تكنسینی كه انتهای برانكار را گرفته ،‌ حركت را شروع كند (مرحله2)

3- موقعیكه بیمار را به بالای پله ها یا شیب حمل می كنید‌ ، برانكار طوری گرفته می شود كه باز هم سر برانكار بالاتر از انتهای آن قرار گیرد ولی تكنسینی كه سر برانكار راگرفته ،‌ حركت را شروع كند (مرحله 3)

 


مهارتهای عملی 4-6 حمل بیمار بر روی پله ها :

1- بیمار را با استفاده از تسمه ها (بندها) محكم كنید

2- بیمار را به پایین پله ها ببرید طوری كه ابتدا پا و سپس سر برده شود .

1- هنگام بالا بردن اول سر حمل شود .

« برانكار چرخدار آمبولانس‌» یا تخت تاشو دارای طراحی خاصی است كه باتوجه به طراحی و خصوصیات آن ،‌20 تا 40 كیلوگرم وزن دارد و می تواند روی زمین بغلتد ،‌  . بعلت اینكه وزنش به وزن بیمار اضافه می شود ،‌ بیشتر باید غلتیده شود تا اینكه به بالا یا پایین پله برده شود .

موقعیكه بیمار بالای پله ها است باید برانكار چرخ دار آمبولانس را در پای پله ها ،‌قرار دهید ، و برای بیمار آماده كنید ، سپس باید صندلی چرخدار پله یا بك بورد را بالای پله ها ببرید . هر دوی این ابزار به طور قابل ملاحظه ای سبك تر از برانكار چرخدار هستند و میتوان با آن بیمار را به پایین پله ها نزد یك برانكار چرخدار آمبولانس برد . برای پایین آوردن بیمار نزدیك برانكار اگر شرایط بیمار اجازه می دهد كه بنشیند با صندلی پله او را به پایین بیاورید  . همینكه برانكار می رسید ، ‌بیمار را از صندلی پله به تخت تا شو منتقل كنید . ولی در مواقعیكه بیمار ایست قلبی دارد ،‌یا باید در حالت دراز كشیده حركت داده شود یا باید بی حركت سازی را انجام دهید به جای استفاده از صندلی پله ، ‌بیمار را روی بك بورد قرار دهید . « بك بورد‌ » وسیله ای است كه برای بیمارانی كه مظنون به آسیب های مفصل ران ،‌لگن ، ‌ستون مهره ها یا جراحتهای تحتانی دست و پا هستند استفاده می شود و تخته ستون مهره ها ، ‌تخته آسیب یا بك بورد بلندهم نامیده می شود  . سپس میتوانید بیمار را با بك بورد به سمت برانكار كه پایین پله ها آماده است ببرید . وقتی به برانكاررسیدیدهم بك بورد وهم بیمار را روی آن قرار دهید و با نوارهای بیشتری آنرا محكم كنید .

 

راهنمایی ها و دستورات حمل بیمار 

برای بلند كردن و حمل ایمن یك بیمار ،‌شما و گروهتان باید هر حركتی را بفهمید و پیش بینی كنید . هر حركت باید به صورت هماهنگ اجرا شود رهبر گروه باید بگوید كه هر عضو گروه كجا قرارگیرد و قبل ازاینكه چیزی را بلند كنند به سرعت توالی مراحلی را كه اجرا خواهد شد را بگوید تا مطمئن شود كه گروه از كاری كه قرار است انجام شود ،‌مطلع می باشند . اگر شما باید بیمار را طی مراحل مجزا بلند و حمل كنید ،‌رهبر باید یك شرح اجمالی كوتاهی از مراحل را بدهد و سپس درست قبل از انجام آن مرحله ،‌ جزئیات بیشتری را توضیح دهد . دستورات كه قبل از بلندكردن یا حمل واقعی یا هر تغییر قابل ملاحظه ای در حركت داده می شود باید در دو مرحله داده شود : فرمان آمادگی و فرمان اجراء‌ . برای مثال ،‌ اگر رهبر تیم میگوید « همه برای توقف آماده باشند ، توقف » ، جمله « همه برای توقف آماده باشند » توجه شما را جلب میكند و مشخص می كند كه چه كسی باید عمل كند ،‌ و همه را برای عمل آماده می كند و‌ بیان «توقف» لحظه دقیق اجرا را نشان می دهد دستورات اجرا باید با صدای بلندتر صادر شود . اغلب شمارش معكوس هنگام بلند كردن بیمار موثر است . برای اجتناب از گیج شدن در استفاده از شمارش معكوس ،‌همیشه روشن كنید كه آیا عدد «سه» قسمتی از دستور آمادگی است یامانند فرمان اجرا عمل میكند . شما می توانید بگویید «ما با شماره سه بلند می كنیم یك ، دو ،‌ سه » یا « تا شماره سه می شمارم و سپس بلند می كنیم یك ، دو ، سه – بلند كنید »


دستورالعمل های دیگر بلند و حمل كردن

قبل از تلاش برای بلند كردن بیمار باید تخمین بزنید چقدر وزن دارد . معمولا بیماران بزرگسال بین 45 تا 95 كیلوگرم وزن دارند . اگر شما و دیگر تكنسین اورژانس روشهای صحیح را بدانید این وزن را بدون خطر می توانید بلند كنید . بسته به قدرت فردی ‌شما و تكنسین دیگر ، حتی ممكن است رعایت اصول با ایمنی بیمار سنگین تر را هم بالا ببرید . با این حال در صورت امكان بهتر است كه از چهار تكنسین برای بلند كردن استفاده كنید . باید بدانید كه چه وزنی را میتوانید با ایمنی و به راحتی بلند كنید و نباید سعی كنید كه وزنی بیشتر از سهم خودتان ،‌ حمل كنید . اگر در هنگام بلند كردن احساس كردید كه وزن بیمار بیش ازظرفیت شماست عمل بلند كردن را متوقف كنید و بخواهید كه همكارانتان بیمار را دوباره زمین بگذارند . سپس قبل از اینكه كوشش كنید بیمار را دوباره بلند كنید باید درخواست كمك اضافی كنید باید به وضوح و به طور مستمر با همكارتان و سایر امدادگران در هنگام بلند كردن بیمار ارتباط داشته باشید .

صرف نظر از قدرت فردی نباید سعی كنید بیماری را كه بیش از 115 كیلوگرم وزن دارد را با كمتر از چهار امدادگر حمل كنید .

قوانین باید دارای روشهایی باشد كه به سرعت كمك اضافی را برای بلند یا حمل كردن چنین بیماری در اختیار گروه قرار دهد و یا در مورد بیماری كه دچار ایست قلبی شده مراقبت لازم را در صحنه و هنگام حركت و انتقال بیمار ارائه دهد . بعلاوه باید بدانیدتجهیزاتی كه در اختیار دارید چه وزنی را میتوانند تحمل كنند و اینكه چكونه به بیمارانی كه وزنشان بیش از قدرت شماست خدمات ارائه دهید . عموما تكنیك ها ،‌ تجهیزات و منابع خاصی برای حمل بیمار با وزن بیش از135 كیلوگرم به سوی آمبولانس لازم است . این منابع تجهیزات باید به هنگام ورود شما فراخوانده شوند .

بعلت اینكه بیش از نیمی از وزن بیمار درقسمت سر بك بورد یا برانكار است ،‌قویترین تكنسین در دسترس ، باید در سر وسیله قرار گیرد . حتی در هنگام حمل بیمار با چهار تكنسین یا بیشتر ، ‌فشار روی تكنسینی است كه سروسیله را حمل میكند بخصوص هنگامی كه باید به سلامت از یك منطقه باریك یا راه پله رد شوید . در حمل بیماری به بالا یا پایین پله ها ،‌ به طور نسبی وزن سنگین تر به تكنسینی وارد می شود كه انتهای وسیله را حمل میكند . باید پیش بینی این وضعیت را بكنید و در چنین مواردی دو تكنسین قویتر را در سر و انتهای برانكار قرار بدهید . بخاطر سراشیبی مسیر پله ها ،‌ اگر یك یا دو تكنسین به طور قابل ملاحظه ای تفاوت قد دارند بهتر است كه تكنسین كوتاهتر در سرو تكنسین بلندتر در انتهای برانكار یا بك بورد قرار گیرد .

اگر احساس می كنید كه به حداكثر توان خود برای بلند كردن نزدیك می شوید باید یا پس از تغییر دادن موقعیت خود نسبت به برانكار یا بك بورد یا پس از درخواست كمك اضافی ، مجدداً اقدام به بلند كردن و حمل بیمار كنید . اگر امكان دارد برای حمل بیمار روی پله ها به جای برانكار ،‌از صندلی پله استفاده كنید

( مهارتهای عملی 5-6 )

1- بیمار را به صندلی پله با نوارهایی ببندید : حداقل از دو كمر بند كه یكی روی مفصل ران و دیری اطراف قفسه سینه بسته شده ، استفاده كنید . باید همچنین از روشهایی برای بازوها و دستها استفاده كنید تا بیمار نتواند دستش را دراز كند و چیزی را بگیرد و باعث عدم تعادل گروه حامل شود‌ .

2- برای حمل بیمار توسط صندلی پله ،‌ امدادگران باید به ترتیب زیر قرار گیرند : یكی كنار سر بیمار و دیگری كنارپای بیمار . امدادگری كه كنار سر بیمار قرار گرفته وظیفه دارد برای هماهنگ كردن حمل بیمار امدادگر دیگر را راهنمایی كند (مرحله 2)

3- امدادگر سوم جلوتر از دو نفری كه صندلی را حمل می كنند می رود تا در ها را باز كند و آنها را روی پله ها راهنمایی كند . در مسافتهای طولانی ،‌ امدادگر سوم میتواند به ترتیب جایش را با اعضای تیم عوض كند تا دو نفر دیگر استراحت كنند (مرحله 3)

4- موقعیكه به پاگرد ها و دیگر فواصل آپارتمان در هنگام حمل می رسید ، ‌صندلی را روی زمین بگذارید و به جای اینكه حملش كنید بغلتانید موقعیكه به سطحی كه تخت تا شوآماده است رسیدید ، ‌صندلی را به كنار تخت تاشو بغلتانید و بیمار را برای انتقال آماده كنید (مرحله 4)

مانند دیگر حمل ها ‌همیشه بخاطر داشته باشید كه پشتتان را در راستای مستقیم نگه دارید و بجای اینكه كمرتان راخم كنید از قسمت مفاصل ران خم شوید . باید در قسمت زانوها خم شوید و وزن و بازوهایتان را تا اندازه ممكن نزدیك به بدنتان قرار دهید . سعی كنید كه از هر بلند و حمل كردن غیر ضروری بیمار اجتناب كنید . اگر با روشهای هل دادن ،‌ یا كشیدن بدن بیمار بدون آسیب به او ، می توانید او را روی بك بورد بگذارید از این روشها استفاده كنید .

مهارتهای عملی 5-6 استفاده از صندلی پله

1- بیمار را روی صندلی قرار دهید و او را محكم كنید .

2- در قسمت سر وپای صندلی قرار بگیرید .

3- امدادگر سوم جلوتر می رود و نقش پشتیبان را برای امدادگری كه در قسمت پای بیمار ایستاده است ، دارد . صندلی را برای غلتاندن در پاگردها یا انتقال به برانكار بغلتانید .

اصول صحیح قرار گرفتن و كشیدن بیمار

موقعیكه از روش كشیدن بدن استفاده می كنید تا بیمار را حركت دهید ، ‌همان اصولی كه در هنگام بلند كردن و حمل كردن بیمار استفاده می كردید را رعایت كنید : پشتتان باید همیشه قفل و راست باشد نه اینكه خمیده یا به پلهو خم شده باشد در ضمن نباید به اطراف بچرخیدتا اینكه ستون مهره ها در یك راستا باقی بماند . موقعیكه به بالای سر بیمار می رسید از كشیدن بیش ازحد پشتتان خود داری كنید .

موقعیكه بیماری كه روی زمین است را می كشید ،‌باید زانو بزنید تا فاصله تان با بیمار كمتر شود

. برای اینكه فاصله تان به اندازه فاصله توصیه شده باشد ،‌به جلو بیایید و بیماررا طوری بگیرید كه آرنج هایتان درست مجاور قسمت قدامی تنه شما قرار گیرد. موقعیكه بیماری را كه در ارتفاعی متفاوت با شما قرار دارد می كشید ،‌زانوهایتان را خم كنید تا اینكه مفصل هیپ شما كمی پائین تر از سطحی كه بیمار قرار دارد ،‌قرار بگیرد . در طول عمل كشیدن باید بازوهایتان بیشتر از 35 تا 45 سانتی متر جلوتر از تنه شما نباشد . دوباره پاهایتان را (یا زانوها اگر زانو زده اید ) طوری قرار دهید كه نیروی كشش به طور مساوی بین دو بازو متوازن شود و خط كشیدن در مركز آنها قرار گیرد. بیمار را با خم كردن آرام بازوهایتان بكشید . وقیتی دستهایتان به قسمت قدامی تنه تان رسید دست نگهدارید و به اندازه 35 تا 45 سانتی متر به طرف عقب بروید . موقعیكه در پوزیشن صحیح قرار گرفتید ، ‌مراحل را تكرار كنید . از موقعیتهایی كه نیروی طاقت فرسایی را به مدت بیشتراز یك دقیقه بربدن شما وارد می كنند پرهیز كنید تا آسیبی به شما نرسد .

اگر باید بیمار را در عرض یك تخت بكشید روی تخت زانو بزنید تا به كمتر از فاصله توصیه شده برسید . سپس مراحل توضیح داده شده را دنبال كنید تا زمانی كه بیمار به 35 تا 45 سانتی متری لبه تخت برسد سپس میتوانید عمل كشیدن را در حالی كه كنار تخت ایستاده اید كامل كنید . بجای اینكه بیمار را بوسیلة لباسهایش بكشید از ملحفه یا پتوی زیر بیمار برای این منظور استفاده كنید .

گرفتن و كشیدن ایمن :

A- زانو بزنید تا بیماری كه روی زمین است را بكشید .

B- هنگام كشیدن ، آرنج هایتان باید تنها تا مقابل تنه تان كشیده شود .

C- زانوهایتان را خم كنید تا بیماری را بكشید كه در ارتفاعی متفاوت با شماست .

D- پاها یا زانوهایتان را طوری قرار دهید كه نیروی كشیدن را متوازن كنید .

اگر بیمار روی بك بورد نیست ،‌ بیمار را از تخت تاشو به یك تخت در بخش اورژانس یا یكی از اتاقهای بیمارستان با روش كشیدن منتقل كنید . برانكار را در سطح تخت نگاه دارید و محكم آن را در پهلوی تخت قرار دهید سپس‌ شما و تكنسین دیگر باید روی تخت بیمارستان زانو بزنید و‌ در حالتی كه قبلا توضیح داد شده بیمار را آنقدر بكشید تا اینكه به درستی در مركز تخت قرار گیرد . اگر می خواهید بیمار را روی تخت باریك معاینه منتقل كنید ، ‌بجای اینكه روی تخت زانو بزنید بهتر است بیمار را در حالیكه در طرف مقابل تخت باریك معاینه ایستاده اید ،‌ از روی برانكار چرخدار ، روی تخت معاینه بكشید .

گاهی شما و تكنسین پایة‌ دیگر مجبور می شوید بیمار را در حالی كه تنها یكنفراز شما در هر پهلویش قرار گرفته بكشید . شما مجبور خواهید شد كه تكنیك معمول كشیدن را تغییر دهید تا نیروی زیاد به قسمت تحتانی ستون مهره های شما وارد نشود . باید درست مجاور شانه بیمار زانو بزنید طوری كه رویتان به سمت كشاله رانش باشد . زیر بغل را بگیرید و بازوی دیگر خود را در مجاورت تنه بیمار به جلو ببرید تا كمر بند بیمار را بگیرید . سپس با بالا بردن آرنج ها و خم كردن بازوهایتان ، ‌میتوانید بیمار را باخط نیرویی كه حداقل زاویه را دارد بكشید

كشیدن بدن به صورت قرار گیری یك تكنسین در هر طرف بیمار :

الف- درست در بالای شانه های بیمار زانو بزنید در حالی كه به سمت كشاله ران او قرار دارید . یك بازویتان را در مقابل و عرض سینه بكشید و زیر بغلها را بگیرید . بازوی دیگرتان را در مقابل و پهلوی تنه بیمار بكشید و كمربند بیمار را بگیرید .

ب- آرنج های خود را بالا آورید و بازوهایتان را خم و راست كنید و بیمار را بكشید .

برای برگرداندن بیمار روی یكی از پهلوهایش از وضعیت خوابیده به پشت باید فاصله اولیه شما از پهلوی بیماركمتر از 45 سانتی متر باشد

برای كاهش این فاصله تا جایی كه میتوانیدنزدیك به پهلوی بیمار زانو بزنید طوری كه تنها مقدار كافی جا باشد تا زانوهایتان مانع غلتیدن بیمار نشود .‌ موقعیكه به جلو خم می شوید ،‌پشتتان را راست نگه دارید و تنها از قسمت مفاصل ران خم شوید . باید از ماهیچه های شانه خود برای كمك به برگرداندن بیمار استفاده كنید . برای به حداقل رساندن زمانیكه برای این كار صرف میكنید و تحمل وزن بیمار ، ‌او را برگردانید و تا زمانیكه روی یكی از پهلوهایش قرار نگرفته ،‌ حركت دادن بیمار را متوقف نكنید .

 

هنگامی كه می خواهید بیماری را روی بك بورد بگذارید . او را به پهلو بغلتانید . تا حد ممكن نزدیك به پهلوی بیمار زانو بزنید . فقط آنقدر جا بگذارید كه زانوهایتان مانع غلتاندن بیمار نشود . به جلو خم شوید ، پشت خود را راست نگه دارید و تنها در قسمت مفصل ران خم شوید . از ماهیچه های شانه خود برای كمك به غلتاندن استفاده كنید .

برای حركت دادن برانكار چرخدار آمبولانس ،‌ مطمئن شوید كه برانكار بالا آمده است. تكنسینی كه انتهای برانكار را گرفته باید برانكار را بكشد برای این كار برانكار را از انتهای آن بكشید . باید بازوهایتان نزدیك بدنتان قرار گرفته باشد و دقت كنید كه از خم شدن زیاد به پشت یا كشیدن بیش از حد پشتتان اجتناب كنید . پشت شما باید قفل شده ،‌ مستقیم و بدون چرخش باشد . در حین راه رفتن و كشیدن برانكار ،‌كمی به جلو از قسمت مفاصل ران خم شوید . همانطور كه راه می روید ، ‌پاهایتان درحالیكه قسمت پایین آنها روی زمین است به عقب كشیده می شوند ، لگن شما به جلو حركت می كند و این حركتِ لگن از طریق تنه شما كه حالت مستقیم دارد و بازوهایی كه محكم نگه داشته شده است به برانكار منتقل می شود .

تكنسین پایة‌ دوم باید سر برانكار را هدایت كند و در وضعیتی كه بازوهایش مجاور تنه اش می باشد ،‌‌ آرنج خود را تا حدی خم كند كه فاصله دست هایش تا برانكار 40-30 سانتی متر باشد و در این وضعیت در هل دادن برانكار به تكنسین اول كمك كند . برای ممانعت از آسیب به آرنج ها هرگز نباید شیئی را در وضعیتی كه آرنج شما كاملاً‌ باز است و بازوی شما در یك خط مستقیم با ساعد قررا گرفته هل دهید . بلكه باید آرنج شما كمی خم شده باشد و در مقابل خم شدن بیشتر مقاومت كند . در این صورت ،‌ اگر چرخها یا انتهای برانكار به مانعی برخورد كند كه باعث توقف ناگهانی یا كم شدن سرعت آن شود‌ ، عضلات قدرتمند بازوی شما نیروی اضافی وارد شده به آرنج شما را جذب می كنند .

باید مطمئن باشیدكه نیروی لازم برای هل دادن جسم از ناحیه ای از بدنتان كه بین كمر و شانه قرار دارد ، وارد می شود اگر وزنی كه هل می دهید پایینتر از كمرتان است باید در حالت زانو زده هل دهید . دقت كنید كه وزنی را از بالای سر نكشید یا هل ندهید .

برانكار چرخدار آمبولانس باید بالا بیاید . باید برانكار را از انتهای آن بابازوهایی كه نزدیك به بدنتان قرار دارد و بدون كشیدن زیاد پشتتان ، بكشید . تكنسین دوم باید ابتدای برانكار را هدایت كند و به شما با هل دادن بوسیله بازوهایش كه به حالتی قرار دارد كه آرنج هایش خم هستند و دستها از جلوی تنه 30 تا 35 سانتیمتر فاصله دارند ، كمك كند .

ملاحظات كلی

حركت دادن بیمار باید به طور نسبی بدون عجله ، برنامه ریزی شده و منظم انجام شود . این روش هم شما و هم بیمار را از آسیب بیشتر حفظ خواهد كرد و خطر بدتر شدن شرایط بیمار را در هنگام حركت دادنش كاهش خواهد داد .

گاهی اوقات در بعضی ماموریت ها مجبورید كه بیمار را به سوی برانكار ، بلند كرده و حمل كنید یا برانكار و بیمار را به طرف آمبولانس ببریدو برانكار را در اتاقك بیمار در پشت آمبولانس قرار دهید .

شما اغلب باید چندین مرحله اضافی را انجام دهید برای اینكه بیماری را روی بك بورد قرار دهید و یا او را به پایین راه پله ها حمل كنید . همچنین باید توقفی در بالای راه پله ها داشته باشید تا همه بتوانند دوباره برای حمل بیمار به پایین پله ها تغییر موضع بدهند .

تغییر موضع معمولا احتیاج به گذاشتن بك بورد به روی زمین و بلند كردن دوباره آن بعد از اینكه همه تكنسین ها در مكانهای صحیح خود قرار گرفتند دارد . اگر در حال حمل بیماری با صندلی پله هستید ،‌ مرحله دیگری بعد از اینكه از پله ها پایین آمدید و به برانكار رسیدید را باید انجام دهید . در این هنگام باید به بیمار كمك كنید كه از روی صندلی پله به روی برانكار برود .

باید قبلا بدقت برنامه ریزی كنید و روشهایی را كه احتیاج به حداقل نیرو برای بلند كردن و حمل كردن دارد انتخاب كنید . همیشه باید روشی را انتخاب كنید كه امكان آسیب به شما و تكنسین های دیگر را به حداقل برساند .

حركتهای لازم در مواقع اورژانسی

هنگامی كه خطر آسیب شدید مرگ بالقوه در صحنه وجود دارد باید قبل از انجام ارزیابی اولیه و مراقبتهای لازم ،‌ با حركات اورژانسی ،‌ بیمار را از صحنه حادثه خارج كرده و به مكان امنی منتقل كنید . وجود آتش ،‌ مواد منفجره ،‌یا مواد خطرناك و ناتوانی شما برای حمایت از بیمار از دیگر خطرها و یا دستیابی به مصدومانی كه در وسیله نقلیه گیر افتاده اند و احتیاج به مراقبت های حیاتی دارند ، همه شرایطی هستند كه در آن باید از یك حركت اورژانسی استفاده كنید .

تنها زمان دیگری كه باید از حركت اورژانسی استفاده كنید زمانی است كه نمی توانید به درستی بیمار را ارزیابی كنید یا نمی توانید مراقبتهای ویژه اورژانسی و حیاتی را بعلت مكان یا موقعیت نامناسب بیمار ارائه دهید .

اگر شما د رصحنه تنها هستید و با خطری مواجهید لازم است كه از یك حركت اورژانسی استفاده كنید و بدون توجه به آسیب های بیمار ،‌ او را بر روی زمین در راستای محور طولی بدن بكشید . این كمك میكند كه ستون مهره ها حتی الامكان در راستای مستقیم حفظ شود .

موقعیكه یك «حركت اورژانسی » را اجرا میكنید ، یكی ازوخیم تر شدن آسیب ستون مهره هاست . اگر ستون مهره های بیمار را با استفاده از تجهیزات بی حركت سازی ، به اندازه كافی ، بی حركت ساخته اید ،‌ غیر ممكن است كه بتوانید او راسریعاً از داخل وسیله نقلیه خارج كنید . با این حال ،‌ اگر دستورالعمل های ویژه را در طول حركت دنبال كنید ، معمولا میتوانید بیمار را از شرایط تهدید كننده حیات بدون وارد كردن آسیب بیشتر نجات دهید .

می توانید بیمار را بر روی پشتش در امتداد زمین با استفاده از روشهای زیر حركت دهید :

- لباس بیمار را از ناحیه یقه و شانه بكشید

- بیمار را داخل یك پتو ،‌كت ،‌ یا چیز دیگری بگذارید تا بتوانید آنرا بكشید .

- بازوهای بیمار را بچرخانید طوری كه بر روی زمین قبل از سرش كشیده شود ،‌مچ هایش را بگیرید و با بازوهایی كه بالاتر از زمین است بیمار را بكشید

- بازوهایتان را زیر شانه های بیمار قرار دهید و از طریق زیر بغل های بیمار در حالی كه ساعدهای بیماررا گرفته اید ،‌ او را به عقب بكشید

 

روشهای كشیدن

الف – كشیدن لباس به حالت اورژانسی

ب – كشیدن پتو

ج – كشیدن بازوها

د – كشیدن بازو به بازو


 

اگر تنها هستید و باید بیماری كه بیهوش است را از یك ماشین بیرون آورید باید اول پاهای بیمار را حركت دهید طوریكه از پدالها جدا شوند و در مقابل صندلی قرار گیرند . سپس بیمار را بچرخانید طوری كه پشتش به سمت در باز ماشین قرار بگیرد . سپس ، بازوهایتان را از میان زیر بغل ها عبور دهید و سر بیمار را به بدنتان تكیه دهید

در حالیكه وزن بیمار را تحمل میكنید بیمار را از صندلی به بیرون بكشید . اگر رانها و پاها براحتی از ماشین خارج می شوند میتوانید به سرعت بیمار را به یك مكان امن با ادامة این روش بكشید

. اگر پاها و زانوها براحتی از ماشین جدا نشوند می توانید به آرامی بیمار را پایین بیاورید تا زمانی كه روی پشتش كنار ماشین دراز بكشد و سپس ،‌پاها را از وسیله نقلیه جدا كنید . و همانطور كه قبلا توضیح داده شد ، او را از محور طولی بكشید و به فاصله امنی از وسیله نقلیه ببرید .

 

 

تكنیك یك نفره برای حركت دادن بیمار بیهوش از درون اتومبیل

الف – زیر بازوهای بیمار را بگیرید

ب – بیماررا به پایین بكشید و او را در حالت سوپاین قرار دهید

تنها زمانی از تكنیكهای یك نفره باید برای حركت دادن بیمار استفاده كنید كه تنها هستید و خطر بالقوه تهدید كننده حیات وجود دارد و یا بخاطر ماهیت فشاری آسیب ، ‌همكارتان مصدوم دومی را همزمان حركت میدهد .

حركت های لازم در مواقع فوری[1]:

حركت فوری ممكن است برای حركت دادن بیمار دچار تغییر سطح هوشیاری ، تهویه نا كافی یا شوك ( كاهش خونرسانی بافتی ) لازم شود . شرایط آب و هوایی بسیار نا مساعد هم ممكن است باعث نیاز به حركت فوری شود . در بعضی موارد بیماران باید به طور اضطراری از مكان یا موقعیتی كه در آن قرار دارند حركت داده شوند . هنگامی كه بیماری در یك اتومبیل یا كامیون باید فوراً‌ حركت داده شود ،‌ بایداز تكنیك رها سازی سریع استفاده كنید .

تكنیك رها سازی سریع

یك بورد بلند ، كوتاه و ابزار جلیقه مانند ، وسایل بی حركت سازی گفته می شود . معمولاً شما از یك نوع جلیقه نجات یا بك بورد كوتاه برای بیحركت سازی بیماری كه نشسته و مشكوك به آسیب ستون مهره ها ست قبل از خارج كردن او از اتومبیل استفاده می كنید . با این حال ، استفاده از هر كدام از این ابزارها معمولا 6 تا 8 دقیقه و گاهی اوقات بیشتر زمان نیاز دارد . در عوض ، با استفاده از « تكنیك رها سازی سریع » ، بیمار می تواند در عرض یك دقیقه یا كمتر از حالت نشسته در اتومبیل به حالت دراز كشیده به پشت رو به بالا روی یك بك بورد حركت داده شود .

(جدول 2-6 ) شرایطی را توضیح می دهد كه می توانید از تكنیك رهاسازی سریع استفاده كنید .

جدول 2- 6

شرایطی كه در آن از تكنیك نجات سریع استفاده می كنید .

- وسیله نقلیه یا صحنه ایمن نیست .

- بیمار را به درستی نمی توانید ارزیابی كنید قبل از اینكه از اتومبیل خارج شود .

- بیمار احتیاج به مداخلات فوریی دارد كه لازم است روی زمین به صورت سوپاین دراز بكشد .

- شرایط بیمار طوری است كه احتیاج به انتقال فوری به بیمارستان دارد .

- بیمار مانع رسیدن تكنسین به بیمار دیگری شده كه به شدت مجروح است .

در چنین مواردی ، تاخیری كه در بكار گیری جلیقه نجات یا بك بورد كوتاه رخ میدهد غیر مجاز است . اگرچه ، حمایت و بی حركت سازی دستی كه در هنگام رهاسازی سریع استفاده می كنید می تواند با خطر بیشتری برای ستون مهره ها همراه باشد . بنابراین اگر اضطراری وجود ندارد نباید از تكنیك رهاسازی سریع استفاده كنید .

تكنیك رهاسازی سریع احتیاج به یك تیم سه نفره از تكنسین ها دارد كه دارای دانش كافی هستند و دوره مربوطه را دیده اند . شما باید مراحل زیر را موقعیكه از تكنیك رهاسازی سریع استفاده می كنید انجام دهید .

( مهارتهای عملی 6 –6 )

1- اولین تكنسین سر بیمار و مهره های گردنی را از پشت بیمار در یك راستا نگه دارد . در صورت لزوم می توانید از طریق درِ طرف راننده ، سرو گردن بیمار را به جای پشت ، از یك طرف حمایت كنید .

2- تكنسین دوم به عنوان رهبر گروه عمل می كند یعنی فرمانهایی را می دهد تا زمانی كه بیمار به پشت روی بك بورد دراز بكشد . بعلت اینكه تكنسین دوم تنه بیمار را بلند می كند و بر می گرداند ، او باید از نظر فیزیكی توانایی حركت دادن بیمار را داشته باشد . تكنسین دوم از در سمت راننده وارد عمل می شود . اگر اولین تكنسین هم از آن در كار می كند ، دومین تكنسین باید نزدیكتر به لولاهای در كه به سمت جلوی وسیله نقلیه است بایستد . دومین تكنسین یقه گردنی را دور گردن بیمار قرار می دهد و ارزیابی های اولیه را انجام می دهد ( مرحله 2 ) .

3- دومین تكنسین ادامه حمایت از تنه بیمار را انجام می دهد تا زمانی كه بیمار به پشت روی بك بورد دراز بكشد . در حالی كه دومین تكنسین كنترل تنه را به عهده می گیرد ، معمولا با بغل گرفتن بدن نباید بگذارد كه بیمار به هر دلیلی از كنترلش خارج شود . بعضی انواع بغل گرفتن های از طریق شانه و قفسه سینه بیمار ، معمولا خوب عمل می كند ، اما شما باید بهترین روش را برای هر بیمار بكار بگیرید .باید به خاطر داشته باشید كه نمی توانید به راحتی داخل اتومبیل بروید و بیمار را بگیرید ، این تنها باعث چرخش تنه بیمار می شود . باید تمام بدن بیمار همزمان با هم حركت داده شود .

4- سومین تكنسین از طریق صندلی مسافر جلو وارد عمل می شود و مسئول چرخاندن پاهای بیمار و رانهای او در حین چر خاندن تنه و جدا كردن پاها از پدال یا هر نوع مانع دیگر ی است . سومین تكنسین باید اول با دقت پای نزدیك تر بیماررا از پهلو بدون چر خاندن لگن بیمار و قسمت تحتانی ستون مهره ها حركت دهد .

لگن و قسمت تحتانی ستون مهره ها تنها هنگامی كه تكنسین سوم پای دیگر را طی مرحله بعدی حركت می دهد ، چرخانده می شوند . اگر پای نزدیكتر را زودتر حركت دهید حركت دادن پای دوم هماهنگ با بقیه بدن خیلی راحت تر می شود . پس از اینكه تكنسین سوم پاها را با هم حركت می دهد هر سه تكنسین كل بدن بیمار به صورت یك واحد حركت دهند .

( مرحله 3 )

این چهار مرحله اولِ تكنیك رهاسازی سریع بود . اولین تكنسین حفظ راستای مستقیم سر و گردن و بی حركت سازی سر و گردن را انجام می دهد . دومین تكنسین دستوراتی می دهد و از تنه حمایت می كند . سومین تكنسین پاهای بیمار را می گیرد و حركت می دهد . حالا گروه حاضر است كه بیمار را جابجا كند .

5- بیمار 90 درجه چرخانده می شود ، طوری كه پشتش رو به در راننده و پاهایش روی صندلی مسافر جلو باشد . این حركتِ هماهنگ در سه چرخش كوتاه و سریع انجام می شود . تكنسین دوم هر چرخش را با گفتن « حاضرید بچرخانید » یا « حاضرید ، حركت دهید » هدایت می كند . تغییر مكان دستها بین حركتها انجام می شود .

6- در بیشتر موارد ، اولین تكنسین از صندلی عقب وارد عمل خواهد شد . گاهی اوقات ، به علت اینكه موانعی سر راه است یا به علت اینكه نمی تواند از صندلی عقب جلوتر رود ، اولین تكنسین قادر نخواهد بود كه به ادامه چرخش تنه كمك كند . در چنین مواقعی ، سومین تكنسین باید موقتا سر وگردن را در یك راستا نگه دارد تا زمانی كه اولین تكنسین بتواند دوباره كنترل سر را از بیرون وسیله نقلیه به دست آورد . اگر تكنسین چهارمی وجود دارد باید پهلوی تكنسین دوم بایستد . تكنسین چهارم كنترل سر و گردن را از بیرون وسیله نقلیه بدون دخالت تكنسین سوم به عهده می گیرد . به محض اینكه تغییر ایجاد شد ، چرخش می تواند ادامه یابد ( مرحله 4 ) .

7- همینكه چرخش بیمار كاملا انجام شد ، بك بورد در مقابل كفل های بیمار روی صندلی قرار دهید . سعی نكنید لبة بك بورد را زیر بیمار قرار دهید . اگر فقط سه تكنسین حاضر باشند ، باید بك بورد را در دسترس خود نزدیك در سمت راننده قرار دهید تا بك بورد بتواند به مكان مورد نظر در صورت لزوم كشیده شود .

در چنین مواردی ،‌انتهای دورتر بك بورد میتواند روی زمین قرار گیرد .‌ ‌موقعیكه تكنسین چهارم در دسترس است ،‌اولین تكنسین از صندلی عقب اتومبیل خارج می شود ،‌بك بورد را در مقابل كفل های بیمار قرار می دهد و بك بورد را از قسمت انتهایی به داخل اتومبیل هل می دهد . ( موقعیكه درهای اتومبیل اجازه دهند بعضی تكنسین ها ترجیح میدهند كه بك بورد را روی صندلی اتومبیل قبل از چرخاندن بیمار قرار دهند‌ ) .

8- به محض اینكه بیمار چرخانده شد و بك بورد در محل قرار گرفت ،‌ دومین و سومین تكنسین بیمار را روی بك بورد می گذارند در حالی كه سر بیمار و تنه اش را گرفته اند تا ستون مهره هادر راستای مستقیم حفظ شود . اولین تكنسین پایه ، بك بورد را نگه می دارد تا زمانی كه بیمار كاملاً روی بك بورد منتقل شود (مرحله 5)

9- سپس ،‌ تكنسین سوم باید در عرض صندلی جلو حركت كند تادر حالتی قرار گیرد كه كنار كفل های بیمار باشد . اگر سومین تكنسین در كنار زانوها یا پاهای بیمار قرار گیرد نمیتواند به حركت وزن بدن كمك كند چون زانوها و پاها بدنبال كفل ها كشیده می شوند .

10- تكنسین چهارم با دست راستای سر را حفظ میكند و سپس دوباره شروع به دستور دادن می كند . اگر تكنسین چهارم حضور نداشته باشد ،‌میتوانید از یك داوطلب بخواهید كه به شما كمك كند . دومین تكنسین جهت رهاسازی را حفظ می كند . دومین تكنسین پشت به در می ایستد . بك بورد باید فورا در مقابل سومین تكنسین قرار گیرد . دومین تكنسین شانه ها یا زیر بغل های بیمار را میگیرد . سپس ، با دادن فرمان ، دومین و سومین تكنسین ، بیمار را 20 تا30 سانتی متر در طول بك بورد و می لغزانند و این لغزاندن را تا زمانی كه كفل های بیمار محكم روی بك بورد قرار گیرند ادامه می دهند . (مرحله6)

11- در آن موقع ،‌سومین تكنسین از وسیله نقلیه بیرون می آید و به سمت مخالف بك بورد و در مقابل دومین تكنسین حركت میكند . در این موقع سومین تكنسین كنترل شانه ها را به دست می گیرد و دومین تكنسین به عقب می رود تا كنترل كفلها را بعهده بگیرد . با دادن فرمان ،‌این دو تكنسین بیمار را در طول بك بورد 20 تا 30 سانتی متر حركت می دهند تازمانی كه بیمار كاملاً روی بورد قرار گیرد (مرحله 7)

12- اولین (یا چهارمین ) تكنسین به حفظ راستای سر و گردن ادامه میدهد . دومین و سومین تكنسین در این موقع طرفین بك بورد را میگیرند . و سپس آنرا حمل میكنند و بیماررا از وسیله نقلیه دور میكنند و او را روی نزدیكترین برانكار آمبولانس می گذارند (مرحله 8 )

در بعضی موارد ‌، شما میتوانید پایانه سر بك بورد را روی برانكار قرار دهید در حالی كه بیمار از روی بك بورد حركت داده می شود . در دیگر موارد ، این كار را نمی توانید بكنید . همینكه بك بورد و بیمار روی برانكار قرار داده شدند باید فورا مراقبتهای حمایتی پایه را شروع كنید . اگر از تكنیك رهاسازی سریع بعلت وجود خطر در صحنه استفاده كرده اید شما و گروهتان باید فورا برانكار را به فاصله ای امن از وسیله نقلیه ببرید قبل از اینكه بیمار را ارزیابی یا درمان كنید .

این مراحل رهاسازی سریع باید روشی كلی در نظر گرفته شود كه در موقع لزوم بكارگرفته می شوند . اتومبیل های دو دره با چهاردره فرق می كنند . اتومبیل های بزرگتر از مدلهای جمع و جور و اتومبیلهای چهار در بزرگ یا وسایل با نیروی محرك چهارچرخ فرق می كنند . شما بزرگسال سنگین وزن و بزرگ جثه را متفاوت از بچه یا بزرگسال با جثه كوچك كنترل میكنید . هر شرایطی با شرایط دیگر فرق میكند زیرا اتومبیل ، تكنسین ها و مصدوم ها در هر شرایط متفاوتند . ‌درایت و توانایی شما در سازگاری ، عناصر لازم برای اجرای موفقیت آمیز تكنیك ‌رهاسازی سریع است .



برچسب ها: انواع حمل بیمار، جابجایی بیمار، حمل بیمار، حمل صحیحبیمار،

  • پست بای
  • قالب بلاگفا
  • ضایعات